Steunouder voor Nour

Krimpenerwaard intercultureel regelde voor de kinderen van Nour een steunouder uit de Krimpenerwaard. Nour is blij dat ze een middag in de week wordt geholpen door een Nederlands gezin. Leren en integreren, dat is ook het motto van onze stichting. Fijn voor Nour uit Stolwijk dat Joke dit zo snel kon realiseren. De kinderen zijn zo te zien ook erg enthousiast. Wil je ook steunouder worden of heb je zelf ondersteuning nodig? Neem dan contact op met krimpenerwaard@steunouder.nl .

Diploma zwemmen

Wethouder Lavinja Sleeuwenhorst heeft 27 januari 2020 16 zwemdiploma’s uitgereikt in zwembad Optisport Zwembad De Hofstee.

Er waren meerdere bijzonder dappere vrouwen die vandaag een diploma mochten ontvangen. Muna haalde haar C-diploma en Mimouma heeft met heel veel inzet en doorzettingsvermogen na 3 jaar zwemlessen haar A-diploma gehaald. Ook waren er vrouwen die tussen inburgeringslessen, taallessen en de zorg voor de kinderen door er toch in slaagden om de zwemlessen te volgen en na ongeveer 1 jaar het felbegeerde diploma te halen. Veel felicitaties en blije gezichten.

Op 3 februari starten we met zwemlessen voor beginners. Wil jij ook zwemmen, kijk dan op onze website of stuur een mail naar h.dejong@krimpenerwaardintercultureel.nl

Om door een ringetje te halen

Om door een ringetje te halen. Een uitdrukking die veel gebruikt wordt om iemand te complimenteren die er keurig uitziet. Vandaag wil ik dat ook doen. Niet vanwege kleding, of een prachtige verzorging. Vandaag wil ik iedereen die een bijdrage heeft geleverd aan Krimpenerwaard Intercultureel door een ringetje halen.

Want wat is er in 2019 ontzettend veel gebeurd! In de ontmoetingsgroepen voor vrouwen en mannen. Bij het zwemmen. Ruim 20 mensen hebben een taalstage of een baan gevonden via Krimpenerwaard Intercultureel. En vele anderen zijn hard onderweg om een baan te vinden. Maar ook alle andere hoogtepunten als het zomerkamp, de Samenloop voor Hoop, Wereldvluchtelingendag en de Harstikke Sociaal Bokaal. Alle activiteiten zijn om door een ringetje te halen.

Aan het eind van dit jaar wil ik Helma, Wilbert en alle vrijwilligers bedanken voor de inzet voor ‘onze’ statushouders. Ook alle samenwerkende partijen als de gemeente, vluchtelingenwerk, welzijnsorganisaties en Bibliotheek willen wij danken voor de samenwerking met hetzelfde doel: Het welzijn van de statushouder in de Krimpenerwaard. En last but not least, onze statushouders, wat hebben jullie in 2019 weer een mooie stappen gezet. Wat jullie allen met elkaar gedaan hebben is om door een ringetje te halen!

Het is prachtig om hier met elkaar van te genieten. Dankbaar kunnen we dan ook het jaar afsluiten. Extra groot is de verrassing als dit ook bij anderen opvalt. Vandaag kregen wij van ChristenUnie Krimpenerwaard de KrimpenerwaardeRING. De ring is gemaakt van Tagus (noot van een palmboom), wat ook wel bekend staat als plantaardig ivoor. Een prachtig blijk van waardering voor de inzet van onze stichting en alle betrokkenen voor de statushouders. ChristenUnie, bedankt!

Namens het bestuur wens ik jullie allen een goede jaarwisseling toe en een nieuw jaar vol vrede!

 

Ontvangst van de KrimpenerwaardeRING

Kerst bij KIC

De dames van de ontmoetingsgroepen in Bergambacht en Schoonhoven hebben met veel enthousiasme gewerkt aan bovenstaande prachtige kerststukken. Ondanks dat het kerstfeest niet in alle culturen wordt gevierd werd het bloemschikken door iedereen gewaardeerd. In Schoonhoven werd deze creatieve workshop georganiseerd in samenwerking met de bibliotheek.

Annemieke Nijhof adviseert de regering en vraagt aan KIC advies

Maandag 21 oktober kregen wij bezoek van zes nieuwe bewoners in onze gemeente: twee vrouwen die afkomstig zijn uit Syrië, een echtpaar uit Eritrea en een moeder met dochter uit Somalië. Samen met Ingrid en Helma van Stichting Krimpenerwaard Intercultureel. Ik had ze uitgenodigd om met hen te praten over milieu, duurzaamheid en klimaat. Een onderwerp dat mij nogal bezig houdt in mijn werk.

Ik heb inmiddels bijna 30  jaar gewerkt in heel veel verschillende organisaties, met veel verschillende rollen aan heel veel verschillende onderwerpen. Maar altijd ging het over de draagkracht van onze aarde. Hoe we om moeten gaan met de vervuiling die we veroorzaken, hoe we de natuur kunnen beschermen tegen verdere terugdringing en achteruitgang. Hoe we het waterbeheer goed kunnen regelen, wat de gevolgen zijn van klimaatverandering en hoe we deze klimaatverandering zo veel mogelijk kunnen afremmen. In één van mijn functies, als lid van de Raad voor Leefomgeving en Infrastructuur, adviseer ik samen met de andere raadsleden over deze onderwerpen. We raadplegen daarbij altijd de buitenwereld in expertsessies. Maar steeds vaker adviseren we de regering om in haar beleid de dialoog met ‘de burger’ te voeren.  Omdat we merken dat onze adviezen niet altijd landen in de samenleving, we onvoldoende begrijpen wat mensen wél en niet bereid zijn te doen, en vooral waarom. We zijn de verbinding  met de samenleving een beetje kwijt geraakt. Daarom hebben we een adviestraject gestart onder de naam: ‘verbindend verduurzamen’. 

Het was een hele mooie en leerzame avond.

Eerst spraken we over het klimaat. Heel letterlijk eigenlijk. We deelden met elkaar hoe het klimaat in Eritrea binnen 2-3 uur rijden drie verschillende seizoenen kan laten zien: winter (hoog in de bergen), lente in de vruchtbare dalen en zomer in de hete, laag liggende vlakte. En over de hitte in de Syrië in de zomer, en dat alle huizen van airco zijn voorzien.  Op mijn vraag of de veranderingen in het klimaat ook in hun thuisland al wordt gevoeld vertelde men over de opa’s en oma’s die zich zorgen maakten over de snelle veranderingen en de meer extreme zomers en winters. Omdat een deel van Eritrea onder de zeespiegel ligt heeft de regering in 1991 besloten de mensen uit die gebieden te verhuizen naar hoger gelegen gebieden.

In Eritrea is het gebruik van plastic verboden: de regering heeft dit gedaan omdat de stranden vervuild raakten met plastic. Iedereen schrobt elke dag zijn of haar stoepje: dat doen we in Nederland bijna nergens meer. Op straat is er wel veel meer zwerfafval dan in Nederland. Men vindt Nederland wel schoon, maar vind de lucht soms stinken. Heel anders dan de frisse lucht in hun land van herkomst.

Afval wordt elke dag opgehaald in de steden in Syrië, Eritrea en Somalië. Er wonen veel mensen in flats, en daar is geen ruimte voor afvalopslag. Afval  scheiden doet men niet in huis, dat gebeurt op de vuilnishoop, waarschijnlijk voordat het verbrand of gestort wordt.

Meestal woont men dicht bij het werk en de familie. Een auto is  dan ook vaak niet nodig. In Nederland kan je eigenlijk niet zonder, vindt men. Onze nieuwe inwoners vinden het best vreemd dat we zo ver van onze ouders en broers en zussen vandaan wonen. Het lijkt wel alsof we in Nederland familie niet zo belangrijk vinden. In hun landen van herkomst vormt de familie een belangrijk verband: er is altijd wel iemand thuis om  de kinderen op te vangen of toevallig langskomend bezoek eten en drinken te geven. In Nederland gaat alles op afspraak en zijn de huizen soms de hele dag leeg.

Ook vinden mijn gasten het lastig dat ze in de winkel vaak niet kunnen zien wat de herkomst is van het vlees dat te koop wordt aangeboden. In hun land van herkomst wordt het vlees vaak terplekke van het dier gehaald en is  zichtbaar of  het om een geit, schaap of kip gaat. Men was ook gewend dat een deel van het eten zelf verbouwd of gehouden wordt.  Toen Helma vertelde dat zij als meisje al leerde kippen slachten, keek men vreemd op: dat is toch geen vrouwenwerk!

In Nederland is de positie van vrouwen heel anders dan in het land van herkomst.  Wat ook een groot verschil is, is de manier waarop men kijkt en luistert naar de regering. Als in Eritrea of Somalië de regering iets besluit, dan volgt de samenleving dit. In Nederland vind iedereen overal wat van en wil men niet zomaar doen wat de regering besluit. Er is veel minder afstand tussen de burgers en de regering, en ook ons gesprek bewijst dat je als nieuwkomer zomaar met iemand kunt spreken die voor de regering werkt.

Mijn slotvraag was: wat zou je doen als je één dag de baas was van Nederland. De antwoorden waren heel verschillend en heel veelzeggend: zorgen dat er minder discriminatie in Nederland komt, zorgen voor meer betaalbare, grotere woningen, zorgen dat een misdadiger goed gestraft wordt, dansles op school, meer respect voor het harde werk van nieuwkomers die willen integreren, minder regels om een eigen bestaan op te richten. Maar de mooiste vond ik: meer liefde brengen voor alle mensen: als we immers van de ander houden, zullen we hem of haar geen kwaad doen.

Het was een vruchtbare avond, omdat het mij weer leerde hoe makkelijk het is om met de ander in gesprek te komen. Door gewone vragen te stellen, oprecht belangstelling te hebben voor waar iemand vandaan komt, wat iemand denkt en vindt. En vooral niet te denken dat wij in Nederland het in alles beter doen en hebben dan de landen waar zij uit ontvlucht zijn. Wij hebben geen plastic verbod, we weten vaak niet meer waar ons eten vandaan komt. En waarderen we onze familie wel genoeg?

Unaniem achter motie Hartstikke Sociaal Bokaal

Tijdens de motiemarkt heeft Krimpenerwaard Intercultureel de Motie ‘Hartstikke Sociaal Bokaal Krimpenerwaard’ ingediend. Deze motie omvat het idee om jaarlijks in de Krimpenerwaard een ondernemer te kiezen die het meest heeft bijgedragen aan de sociale doelen van de gemeente Krimpenerwaard. Het is uniek in de Krimpenerwaard dat er een motie unaniem wordt ingediend en ook unaniem wordt aangenomen. Het draagvlak voor de uitvoering van de motie is dan ook zeer groot. Maar ook het idee is nieuw voor de Krimpenerwaard.
Stichting Krimpenerwaard Intercultureel (KIC) heeft als doelstelling om statushouders zo goed mogelijk te laten integreren. Een betaalde baan kan een belangrijke bijdrage hier aan leveren. Maar het ontbreekt deze mensen vaak aan een goed netwerk om dit te realiseren. Daarnaast zijn er tegelijkertijd werkgevers die dringend op zoek zijn naar goede arbeidskrachten. Via een taalstage van KIC kan een werkgever kennismaken met een statushouder met de mogelijkheid om later over te gaan tot een arbeidsrelatie.
In de ingediende motie verzoekt het college om een plan van aanpak te ontwikkelen waarmee werkgevers en statushouders elkaar zo goed mogelijk leren kennen; hierbij kan gedacht worden aan een banenmarkt, speeddate sessies, taalstage en speciale ondernemersbijeenkomsten.

Taalpact Krimpenerwaard

Op donderdag 3 oktober kwam een groot aantal ( welzijns-) organisaties bij elkaar om een plan te maken voor de signalering van en hulp aan laaggeletterden in de Krimpenerwaard. Samen gaan wij op zoek naar een sluitende aanpak van laaggeletterdheid binnen de Krimpenerwaard zodat uiteindelijk ‘iedereen’ deel kan nemen aan de maatschappij. Een ambitieus plan waar ook wij onze handtekening onder hebben gezet. In de komende tijd gaan we hiermee aan de slag door zoveel mogelijk statushouders te helpen taalvaardiger te worden.